LEGENDY O ERICE

Erice i święte prostytutki

Erice le sacre prostitute

Erice jest miastem bardzo ciekawym i pięknym. Ma w sobie bardzo dużo opowieści. Zacznę od mitologii. Podczas moich poszukiwań i dochodzeń poznałam bardzo dużo historii na ten temat, jak to się mówi, ile ludzi tyle wersji. Postaram się opisać ich jak najwięcej.

Bogini Wenus i Egesta

Poświęciłam cały artykuł na opis legendy o Segesta ( podaje link

https://sicilia.travel.blog/2019/12/26/%f0%9d%99%8b%f0%9d%99%a7%f0%9d%99%9e%f0%9d%99%a3%f0%9d%99%98%f0%9d%99%9e%f0%9d%99%a5%f0%9d%99%9a%f0%9d%99%a8%f0%9d%99%a8%f0%9d%99%96-%f0%9d%99%80%f0%9d%99%9c%f0%9d%99%9a%f0%9d%99%a8%f0%9d%99%a9/

aczkolwiek tutaj spotkałam się z jeszcze jedną wersją, o której miejscowi okolicy Segesty w ogóle mi nie wspomnieli.

Legenda okolicy Erice opowiada o trzech siostrach ( córki Trojana Fenodamante ) , które zostały porzucone na wyspie sycylijskiej, a dokładnie na jednej górze. Ta góra to Erice. Bogini Wenus wzięła je pod swoją opiekę. Najstarsza z sióstr związała się z bogiem Crimiso, który przyjął postać psa, aby pokryć (seksualnie) swoją wybrankę. Z ich związku urodził się Egeste, który był założycielem miasta Segesta. Siostry w podziękowaniu dla bogini stworzyły sanktuarium nazywane VENERE ERICINA. Kapłanki ( nazywane le Jerodule) tego sanktuarium często organizowały akty seksualne z wybranymi kapłanami. Zakładali oni maskę psa, jako pamięć połączenia się Egesty z Crimiso. Te akta były rozpoznawane w okolicy, ponieważ po zakończeniu rytuału z sanktuarium były wypuszczane białe gołębie.

Syn Wenus i Bute

Król Eryx założyciel miasta Erice był synem Bogini Wenus (zwanej Afrodyta) i kapłana Bute, był on spłodzony nad rzeka Lilibeo . Ponoć to on stworzył sanktuarium, jako dowód swojej miłości do matki Wenus

Obie opowieści doprowadzają nas do umiłowania miłości i seksu. W mitologii znajdziemy informację, że rzymianie byli wierzycielami Wenus, nazywali siebie samych „tych, co pochodzą z łona Wenus”. Opinia miasta rozeszła się bardzo szybko, aczkolwiek było to miasto czystej prostytucji. Tłumaczono wiarą w boginie. Kapłanki i kapłanie w zamian za dary dla bogini użyczali swojego ciała, którym podczas rytuałów seksualnych przekazywano błogosławieństwo bogini. Wszystkie dary były chowane pod sanktuarium i nikt nie miał odwagi ruszyć ani jednej monety. Tylko raz zdarzyło się, że mieszkaniec z Caltagirone o imieniu Amilcare Barca ukradł skarb. Bogini rzuciła na całe miasto chorobę zakaźną. Amilcare został zabity przez swoich mieszkańców, aby uwolnić całe miasto od przekleństwa bogini.

Dedalo

Wszyscy pamiętamy opowieść o Ikarze i Dedalo . Legenda dokładnie opowiada, że to Dedalo we własnej osobie stworzyciel słynnego labiryntu dla Minotaura. Był architektem struktury dla Wenus. Stworzył również dość dużą studnię, w której Wenus wraz ze swoimi kapłankami brały kąpiele oczyszczające ( ponoć w krwi ofiar składanych dla bogini..)

Kapłanki – le jerodule

( Dla niektórych może wydawać się wulgarne. Kto jest wrażliwy niech przejdzie do następnego punktu)

Głosy na temat okolicy były coraz częstsze i coraz większe. Kobiety z całej Sycylii i nie tylko już w młodym wieku pielgrzymowały do Erice, aby złożyć śluby w sanktuarium i zostać kapłankami. Oczywiście musiały być to dziewice. Zostawały one przyjmowane przez „wielkiego kapłana” co je rozdziewiczał dając ich cnotę dla bogini poddając ich w ten sposób próbie i ucząc ich, w jaki sposób mają realizować swoje zadanie będąc kapłankami. Ich zadaniem było oddawanie się komukolwiek, kto odwiedzał miasto w imię bogini Wenus. Zabronione im było branie za to opłaty ( opłatę podróżnicy składali w sanktuarium, jako dar dla bogini). Również zabronione im było odczuwać jakąkolwiek przyjemność podczas stosunku.

Nie tylko podczas składania ślubów w sanktuarium , po pierwszym akcie seksualnym, który odbywał się na otwartej przestrzeni przyszła kapłanka, mając w sobie jeszcze nasienie „Wielkiego kapłana” przechodziła nago po polach wokół sanktuarium, pomiędzy nogami kapiące nasienie miało zapłodnić ziemię i dać dobrobyt dla ludzi mieszkających w okolicy, ponieważ kapłanki były uznawane jako roznosicielki płodności dla ziemi , ludzi i zwierząt.

Kapłankom było zabronione odczuwanie jakichkolwiek uczuć, sympatii czy miłości aczkolwiek były dosłownie nazywane „ narzędziami bogini”. Z tego też powodu, po złożeniu ślubów decydowały się na kompletny brak emocji. Na Sycylii i tylko na Sycylii w dawnych czasach prostytutki nie miały nigdy negatywnej opinii, ponieważ były uznawane jako narzędzia bogini i nikt by nie miał odwagi ich obrazić stąd też bierze się ich imię „ le sacre prostitute” – święte prostytutki, dopiero z ubiegiem czasu ta opinia zmieniła się

Zapalony ogień

Nie możliwe jest niezauważenie mini zamku (wież), który znajduje się poniżej sanktuarium po lewej stronie. Możemy nazwać tą strukturę starożytną latarnią morską, gdyż następnym zadaniem kapłanek było utrzymywanie żywego ognia na wieży, który oświecał drogę marynarzom i wskazywał, gdzie znajduje się sanktuarium bogini. I przez to były również bardzo szanowane, gdyż były opiekunkami, które chroniły wszystkie statki.

Białe gołębie

W legendzie o bogini Wenus dajemy bardzo dużą ważność dla psów i gołębi. Psy już wytłumaczyliśmy, ale dlaczego gołębie? Jak juz wcześniej wspomniałam, gołębie były znakiem oddawania się przez cnoty jednemu z wielkich kapłanów. Aczkolwiek głównym zadaniem gołębi było towarzyszenie bogini w podróży do drugiego sanktuarium, które znajduje się w Egipcie nazywany EL-KEF. Bogini Wenus jak i gołębie były znakiem płodności i w momencie, kiedy marynarze i rybacy wypływali w głębokie morze i nikt konkretny nie zostawał w okolicy ,bogini decydowała, że czas na zmianę zamieszkania.

Dokładnie wylot gołębi z sanktuarium Ericiano można zauważyć 23 kwietnia (Anacogia) początek pięknej pory roku ( i dobrobytu w morzy). Dokładnie w tym czasie z portu w Trapani wyruszały statki w stronę Afryki i 25 października (Katacogia) można było zobaczyć powrót gołębi, co oznaczało powrót Bogini do sanktuarium

** ciekawostka

obie daty pokrywają się z datami „ Festa delle Meretric “ festiwal w Rzymie, który odbywa się pomiędzy dwoma sanktuariami Wenus w Rzymie

Legenda zaczęła ustawać 100 lat po narodzinach Chrystusa. Kapłanek robiło się coraz mniej i sanktuarium zeszło w równiny po różnych atakach wojennych i najazdach. Aczkolwiek cesarz Tybetu nakazał odbudować sanktuarium, a legenda o kapłankach bogini Wenus do dzisiaj przyciąga turystów, którzy w pewien sposób utrzymują jej istnienie.

Do dzisiaj w Trapani i Ericze możemy obserwować w tych dwóch datach wyloty i przyloty gołębi. Często są również używane w ceremoniach ślubnych, jako błogosławieństwo na potomstwo pary.